Artykuły
Wszystkie artykuły »
Płyty

Płyty DVD to stosunkowo niedawny wynalazek. Niestety same płyty jak i również napęd miał bardzo trudny start. Jak się okazuje w 1995 roku na rynku pojawiły się dwa konkurencyjne standardy napęd w CD - ROM o bardzo dużej pojemności. Pierwszy standard, który został wprowadzony na rynek to było Multimedia CD i był wspierany przez firmy Philips i Sony. Drugi dysk, tak zwany Super Density (czyli SD) został wprowadzony przez firmy Toshiba, Time Warner i jeszcze kilka innych mniejszych. Jeżeli oba standardy trafiłyby na rynek, konsumenci mieliby problemy z wyborem jednego rozwiązania. Jak się okazuje Hollywood Video Disc Advisory Group i Computer Industry Technical Working Group stworzyło swoiste konsorcjum, które miało na celu stworzenie jednego standardu nośnika i czytnika DVD. Postanowiło w tym momencie nie popierać konkurencyjnych propozycji lecz stworzyć ogólnie dostępny napęd DVD, który mogli by używać wszyscy. Właśnie w 1995 roku wszyscy pracujący nad nowym standardem wypuścili na rynek wysokiej jakości i pojemności dysk Cd, który to właśnie nazwano DVD, czyli Digital Versatile Disc. Takie jednorodne oprogramowanie pozwala wszystkim firmom na tworzenie ujednoliconego standardu, a tym samym zapobiega tworzeniu bardzo różnych nośników i czytników tychże nośników. Jak się okazuje chociaż CD - ROM wygląda praktycznie identycznie jak tak zwane CD - DA, to jednak może on posiadać zapisane różne dane nie tylko muzykę. Napędy CD – ROM, które są stosowane w komputerach osobistych, są one niemal identyczne jak odtwarzacze CD. Wprowadzone zostały jednak pewne modyfikacje. Polegają one najczęściej na wprowadzeniu dodatkowych układów wykrywania i korekcji błędów. Pozwalają one na bezbłędny odczyt danych. Likwidują nawet minimalne, niesłyszalne dla człowieka, zakłócenia w odtwarzaniu muzyki. Jak łatwo zauważyć płyta CD przypomina wyglądem krążek i jest wykonana z poliwęglanu o średnicy stu dwudziestu milimetrów i ma grubość tylko 1,2 milimetra. Na każdej płytce w środku znajduje się otwór o wielkości piętnastu milimetrów oraz wytłoczona tylko jedna ścieżka fizyczna w postaci spirali, która rozpoczyna się od środka dysku i biegnie w kierunku krawędzi dysku. Jeśli odtwarzamy dysk to możemy zauważyć, że dysk obraca się zgodnie z kierunkiem ruchu wskazówek zegara. Od nagranej strony dysk czytany jest przez laser, który przechodzi przez przeźroczysty plastik, który jest powleczony lustrzaną warstwą metalu, którym jest najczęściej aluminium.